Ryszard Kapuściński - biografia
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ryszard Kapuściński, wybitny reportażysta, wieloletni korespondent, publicysta, poeta i pisarz, a także fotograf nazywany cesarzem reportażu. To właśnie uprawianie tego gatunku spowodowało, że zyskał międzynarodową sławę.

Urodził się 4 marca 1932 roku w Pińsku na Polesiu w rodzinie nauczycielskiej. Debiutował poetycko w wieku 17 lat w tygodniku „Dziś i Jutro”. W 1950 zdał maturę w warszawskim gimnazjum im. Stanisława Staszica. W latach 1953–1981 był członkiem PZPR. W 1956 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Po studiach został zatrudniony w „Sztandarze Młodych”, gdzie stawiał pierwsze kroki w trudnej sztuce dziennikarskiej. Uwagę zwróciły jego reportaże, między innymi z Nowej Huty (otrzymał za nie Złoty Krzyż Zasługi). Wkrótce zostaje wysłany jako korespondent do Indii, a następnie do Pekinu. Wyraża solidarność z redakcją „Sztandaru Młodych” (poparcie dla pisma „Po Prostu”). Zostaje zwolniony.

Kolejną pracę podejmuje w dziale krajowym „Polityki”. Reportaże krajowe zapewniają mu coraz większą popularność, jednak sławę dają mu relacje z ogarniętego wojną domową Konga w 1958 roku.
Debiut literacki Kapuścińskiego to „Busz po polsku” z 1962 roku, cykl reportaży o tematyce krajowej. W tym też roku zostaje pracownikiem Polskiej Agencji Prasowej jako stały korespondent zagraniczny w Afryce, Ameryce Łacińskiej i Azji. Wyjeżdża na sześć lat do Afryki, gdzie obserwuje przekształcenia w poszczególnych krajach na fali zniesienia kolonializmu i budowy niepodległych państw. Efektem jego podróży były książki „Czarne gwiazdy” (1963) i „Gdyby cała Afryka” (1969).

W 1968 roku powrócił do kraju. Wyrusza Kaukaz, gdzie podróżuje po południowych republikach ZSRR. W tym samym roku opuszcza Polskę na pięć lat i udaje się do Ameryki Południowej. Jest świadkiem krwawych zamieszek i zamachów stanu. W 1974 odwiedza Azję i Afrykę, w 1975 Bliski Wschód, w latach 1975/1976 – Angolę. W książkach z tego okresu widać coraz lepszy kunszt pisarza-reportażysty. Rozgłos przynosi mu książka Cesarz, opowiadająca o życiu dworu cesarza Hejle Sellasje.

W kolejnych latach Kapuściński z reportera staje się publicystą, pisarzem, poetą i myślicielem. W 1993 wydaje „Imperium”, książkę będącą relacją z podróży po byłych południowych republikach ZSRR. Kolejną książką Kapuścińskiego jest Heban (1998) książka , która powraca do tematu afrykańskiego. W 2004 roku ukazują się Podróże z Herodotem zaś w 2006 tomik poezji Prawa natury, a także zbiór esejów Ten Inny.

Udostępnij

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Obraz krajów i narodów w „Podróżach z Herodotem”
2  Streszczenie Podróży z Herodotem w pigułce
3  Podróże z Herodotem – cytaty



Komentarze
artykuł / utwór: Ryszard Kapuściński - biografia







    Tagi: