Podróże z Herodotem to publikacja niezwykła. Powstała u schyłku życia wielkiego polskiego reportażysty i korespondenta – Ryszarda Kapuścińskiego (w 2004 roku). Obok wspomnień z licznych podróży po świecie, które stanowią kanwę zbioru artykułów, autor szczegółowo opisuje swoje wieloletnią lekturę Dziejów Herodota, dzieląc się refleksjami natury filozoficznej, etycznej i kulturowej.

W zbiorze esejów/opowiadań mamy do czynienia z dwoma czasami akcji. Pierwszy – to okres pracy dziennikarskiej autora. Odwiedzamy wraz z nim Indie, Chiny czy liczne kraje afrykańskie. Kapuścińskiemu we wszystkich podróżach towarzyszy dzieło Herodota, dlatego druga płaszczyzna przenosi czytelnika w czasy starożytne, między innymi czasy wojen grecko-perskich i rządów króla Kserksesa.

Reportażysta, cytując fragmenty antycznych Dziejów, odsłania sposób swej interpretacji. Poświęca temu wiele miejsca w utworze. Zastanawia się jak tworzył Herodot, co nim kierowało, jak docierał do źródeł i jakim był człowiekiem. Wieloletnie obcowanie z tym historykiem sprawia, że Kapuściński „zaprzyjaźnia” się z nim. Zbiór esejów to z jednej strony wielki hołd oddany antycznemu twórcy, z drugiej próba refleksji o sobie samym i własnej metodzie twórczej.

Podróże z Herodotem to nie tylko zbiór reportaży, antycznych opowieści, przemyśleń autora. To książka zawierająca refleksje o świecie i jego postrzeganiu. Przede wszystkim o występowaniu wielości kultur i podejściu do „Innego”. Kapuściński uczy, że nie ma kultur lepszych i gorszych, szacunek należy się każdej, zaś znajomość odmiennych zwyczajów, tradycji, opowieści, pozwala zrozumieć lepiej nas samych.

Mapa serwisu: